امام جعفر صادق علیه السلام : اگر اندازۀ كفايت ، بی‌نيازت كند ، كمترين چيز دنيا بی‌نيازت كند و اگر اندازۀ كفايت بی‌نيازت نكند ، هر چه در دنيا هست بی‌نيازت نكند . (اصول كافي ، ج ۳ ، ص ۲۰۹)
تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۳
خاطرات ۴

 ولی شهرت مرجعیت بر حسب سیاست ایران در قم به آیت الله بروجردی انتقال یافته بود و در نتیجه وضع حوزۀ نجف از حیث بودجه و شهریۀ طلاب به حدّی ضعیف شده بود که نان حوزۀ نجف را آیت الله بروجردی می‌داد و هر قسمتی از طلبه‌ها را فردی از مراجع نجف شهریۀ بسیار مختصری می‌داد. (بیشتر…)

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۳
خاطرات ۳

ناگفته نماند که امسال هم بنده لحاف نداشتم و آن زمستان را با عبای خود و عبای اخوی گذراندم؛ زیرا لحاف کذایی را به یکی از اقوام فقیرمان که بنا بود با کمک دسته جمعی اقوام وسیلۀ عروسیش فراهم شود، بنده هم به سهم خود آن را بخشیدم. نزدیک بهار مرحوم آقای حاج سید فرج الله که در آن اوقات از معروفین علمای بهبهان بود و به طلبه‌ها کمک می‌نمود، از قول طلبه‌ها شنید که فلانی لحاف ندارد، از طرف ایشان لحافی به ما داده شد. (بیشتر…)

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۳۹۳
واقعه نگاری تجدید بنای امام‌زاده سید محمود (ع) ۱

آ میر احمد تقوی تاریخچۀ مختصری از فعالیّت‌ها و اقداماتی را که از سال ۱۳۵۲ شمسی برای ساماندهی و سپس بازسازی بقعۀ مبارکۀ امام زاده سید محمود (سید محمید) علیه السلام انجام دادند، به قلم آورده‌اند. آنچه در زیر می‌آید اولین بخش از یادداشت‌های ایشان در این‌باره است که منتشر می‌شود. در آینده بخش‌های دیگری از این مجموعه نیز تقدیم خواهد شد. (بیشتر…)

تاریخ: ۲۲ فروردین ۱۳۹۳
خاطرات ۲

خلاصه، تنها کسی که در بین طلبه‌های محلی، تحت تکفّل پدر نبود و افرادی را هم تحت تکفّل خود داشت، یعنی انتظار و امیدی به کسی از محل نداشت که کمکی به او بکند بلکه افرای مانند مادر و خواهر و برادر در محل چشم به راه بودند تا لباس و سایر لوازم از او عایدشان شود، حقیر بودم که پدر نشده وظایف پدری به عهده‌ام آمد و با این وصف می‌خواستم درسی هم بخوانم. (بیشتر…)

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۳۹۲
خاطرات ۱

در دوران انقلاب نیز که دست از مشاغل شخصی برداشته و در مسیر کارهای مردم قرار گرفتم به طوری گرفتار شدم که غبطۀ دوران سابق را می‌خوردم، مع الوصف از بابت اینکه وجود ناقص بهتر از عدم محض است، مختصری از حالات و کیفیت زندگی خود را به عرض می‌رساند. (بیشتر…)

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۳۹۲
از زبان خود ۲

بناست که حقیر خود را آنچنانکه هستم معرفى کنم. در این تاریخ که ۲۰ بهمن ۱۳۸۰ شمسى است، حقیر هشتاد سال و شصت و هشت روز از عمرم (به تقویم قمری) مى‌گذرد؛ و با جرأت کامل عرض مى‌کنم که تارک الصّلواتم! براى اینکه تا الآن یک رکعت نمازى که از اول تا آخر آن را با توجّه کامل به نماز خوانده باشم، از خود سراغ ندارم؛ (بیشتر…)

تاریخ: ۲۸ دی ۱۳۹۲
از زبان خود ۱

خداوندا من مى‌خواهم خودم را از زبان خودم به افرادی که از نسل‌هاى بعد در دنیا زندگی می‌کنند، بدون انحراف از واقعیّت معرفى نمایم. اگر عمداً عیبى را که از طرف شارع مقدس مأذونم به ذکر آن، ذکر نکنم و یا حسنى را خلاف واقع ذکر کنم، خداوندا این خلاف واقع گویی را بر قاموس جرائمم بیفزا؛ و اگر توفیق پیدا کردم و توانستم خودم را آن طورى که هستم معرفى نمایم -که منظور از تحریر این سطور هم همین است که معرفى خود را به دیگران که مرا از خودم بهتر نمی‌شناسند محول نکرده باشم- قطعاً این توفیق عدم انحراف از واقعیت هم از الطاف خفیّه الهى است. (بیشتر…)

استفادﮦ از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است