امام جعفر صادق علیه السلام : اگر اندازۀ كفايت ، بی‌نيازت كند ، كمترين چيز دنيا بی‌نيازت كند و اگر اندازۀ كفايت بی‌نيازت نكند ، هر چه در دنيا هست بی‌نيازت نكند . (اصول كافي ، ج ۳ ، ص ۲۰۹)
تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۳ + بزرگ‌نمایی | - کوچک‌نمایی
خاطرات ۴

الحاصل در اواخر سنۀ ۱۳۶۷ [۱۳۲۷ شمسی] علاقه و موجباتی برای ما در محل به وجود آمد که درس خواندن در بهبهان برای ما مشکل یا محال بود، تنها راهی که ممکن بود کشِشِ آن علاقه را تضعیف کرد دوری از محل بود. از این جهت در اول سنۀ ۱۳۶۸ عازم نجف شدم در حالی که به واسطۀ مؤمنین و خیراندیشانی از طوایف طیبی و بهمئی که از بابت وجوهات به ما کمک می‌نمودند، وسیلۀ معاش اخوی و والده و یکی از خواهران را که تا آن وقت در منزل بود، فراهم کرده بودم.

در روز ۱۷ صفر ۱۳۶۸ قمری [۲۷ آذر ۱۳۲۷ شمسی] وارد نجف شدم، در آن تاریخ حدود سه سال از فوت مرحوم آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی می‌گذشت، گرچه آیات عظامی مانند آیت الله سید محسن حکیم و آیت الله سید محمود شاهرودی و آیت الله سید ابراهیم استهباناتی معروف به آقا میرزا آقا و آیت الله سید عبدالهادی شیرازی در نجف بودند، ولی شهرت مرجعیت بر حسب سیاست ایران در قم به آیت الله بروجردی انتقال یافته بود و در نتیجه وضع حوزۀ نجف از حیث بودجه و شهریۀ طلاب به حدّی ضعیف شده بود که نان حوزۀ نجف را آیت الله بروجردی می‌داد و هر قسمتی از طلبه‌ها را فردی از مراجع نجف شهریۀ بسیار مختصری می‌داد.

طلبه‌های بهبهانی که بنده جزء آنها محسوب می‌شدم از طرف مرحوم استهباناتی ماهی ده تومان و از طرف آقای شاهرودی ماهی پنج تومان دریافت می‌کردند که عاید من هم می‌شد و پایۀ درسی هم ملاک نبود. اتفاقاً پنج تومان مرحوم شاهرودی هم به واسطۀ نرسانیدن و کمبود وجوهات در نجف مدتی قطع شد. شهریۀ بنده تا اواخر سنۀ ۱۳۶۹ قمری [۱۳۲۹ شمسی] از طرف آقای بروجردی ماهی ده تومان و از طرف مرحوم استهبانانی نیز ماهی ده تومان بود که در نهایت سختی بر ما می‌گذشت. از اواخر سنۀ ۱۳۶۹ تا اوایل ۱۳۷۰ قمری که بنده به واسطۀ کسالت والده در محل، عازم محل شدم، وضع قدری بهتر شد و مرحوم آقای استهباناتی ماهی بیست تومان و مرحوم آقای شاهرودی ماهی ده تومان به هر نفر شهریه می‌دادند.

اما از لحاظ درسی، چون در بهبهان نظم و ترتیب صحیحی وجود نداشت، لذا در نجف عقب‌گرد کرده و از اول سیوطی شروع نمودم. سیوطی و مطلوّل را پیش استاد شیخ محمد علی مدرّس افغانی که فعلاً در قم هم به استاد ادبیات مشهور است[۱] خواندم و منطق و قسمتی از جلد اول قوانین را پیش آقامیرزا کاظم تبریزی و تا اواسط جلدین لمعه را پیش شهید آیت الله حاج سید اسدالله مدنی خواندم.

 


 

[۱] مرحوم مدرس افغانی در سال ۱۳۶۵ شمسی در قم به رحمت ایزدی پیوست.

››› برای مشاهدۀ قسمت سوم مجموعۀ «خاطرات» اینجا کلیک کنید
››› برای مشاهدۀ قسمت دوم مجموعۀ «خاطرات» اینجا کلیک کنید
››› برای مشاهدۀ قسمت اول مجموعۀ «خاطرات» اینجا کلیک کنید

برچسب‌ها:

استفادﮦ از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است